შონ-რე

დიდ გვარიშ კოჩ შონია სამოელი სახელო

არძა ჭიჭეს მუფერუა
ქუგგალე სანთელო

მუშ მასკვამა გიკვიკვინა
გურ გუხარი პაატასი
მიდგას ვაუნს ქოშიბდას
თეს მუსურვე არძასი

ამდღა გითებ  წანა ჟირი
დღა გიძირდას ირო ჯგირი
მორდედა დიდი ყილო
ლერს მიჭარდას სკანდა ირო

ასე ამდღა თეთ გუათე
ორაგადე ხოლო ბრელი
საამაყო ქოოფედა
გურიშ გუმახარებელი

პ.ს ირაკლი შონიასგან გავიგე სრულიად შემთხვევით  და უცბათ ექსპრომტად გამოცხვა ეს ლექსი,მადლობა იკას ინფორმაციისთვის

თორნიკე ესებუა

ბატონმა თორნიკე ესებუამ ხობში მცხოვრები და ძმების შონიების ხსოვნას მიუძღვნა ლამაზი ლექსი რითაც კიდევ ერთხელ მოეფერა ხობელებს:

არძა საოროფო ხალხი

ჩქიმ თაობა იჩინენდუ

სიტყვას კვანწილს თქუანდესი

ნანდვილო ირჩქელნედუ

უღურალი მითინ ვარე

მთავარირე მუს დიტენქი

დოსკილადირ ჯგირი ხალხი

უჯგუშისი ვენატრენქი.

ინეფიშ შურს ჩხონაფა

სანთელი დო საკმელი

მუს ქიმინუ ჯიმაია

ქარწყექ ვარე საშველი

მოთალეფი საოროფო

პატის  ცენა ულირემსი

ორაგადე ქიანაშრე

ამდღა ვეშგაწუხქ ბრელსი.

ავტორი თორნიკე ესებუა

#ხობელთახსოვნა

დუდშე